Nieuwsbrief Adviesraden

Ξ Nieuwe publicaties

ACVZ - Op zoek naar veilige(r) landen

Doordat een gemeenschappelijk aanvaarde interpretatie van ‘veilig land’ ontbreekt, is er binnen de Europese Unie (EU) een onoverzichtelijke lappendeken ontstaan van lijsten met veilige landen. Bovendien zijn er grote verschillen tussen de lidstaten in de behandelduur en de uitkomsten van de asielprocedures. Dit nodigt asielzoekers uit een veilig land feitelijk uit tot ‘asielshoppen’ in de EU. In haar advies ‘Op zoek naar veilige(r) landen’ van 6 februari vindt de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken (ACVZ) dat de EU moet inzetten op harmonisatie van de definitie van ‘veilig land’ en op een uniforme toepassing daarvan. De ACVZ bracht dit advies uit op verzoek van de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

De motieven voor personen om uit als veilig aangemerkte landen te vertrekken zijn zeer divers en ze vormen een krachtige drijfveer voor migratie naar ‘Europa’. Denk aan armoede, werkloosheid en ongelijkheid, versterkt door gebrekkig bestuur en corruptie. Deze zogenoemde pushfactoren zijn niet wezenlijk te beïnvloeden door individuele landen. Aard en omvang van de problemen vergen daarom een structurele gemeenschappelijke EU-aanpak, op een veel grotere schaal dan thans het geval is. De ACVZ roept de EU verder op de inzet op terugkeerafspraken met veilige landen te versterken, met name voor de moeilijke terugkeerlanden. Maatwerk is geboden bij het opleggen van inreisverboden en het beperken/schrappen van terugkeerondersteuning.

Voor dit advies zijn – naast een literatuurstudie – drie casestudies (Albanië, Georgië en Marokko) verricht om te achterhalen wat de belangrijkste push- en pullfactoren zijn voor asielzoekers uit veilige landen om naar Nederland te komen.

Terug naar overzicht

Nieuwsbrief Adviesraden